Jesteś ważny. Jesteś ważna.
W naszej Szkole każde dziecko ma prawo czuć się bezpiecznie.
Dorośli pracujący w Szkole mają obowiązek:
- szanować Cię;
- uważnie Cię słuchać;
- pomagać Ci, kiedy tego potrzebujesz;
- dbać o Twoje zdrowie i bezpieczeństwo;
- reagować, gdy ktoś robi Ci krzywdę;
- chronić Twoją prywatność.
Nikt nie może Cię krzywdzić. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i innych dzieci.
Masz prawo
Masz prawo:
- czuć się bezpiecznie;
- być traktowanym lub traktowaną z szacunkiem;
- powiedzieć, co myślisz i czujesz;
- powiedzieć „nie”, gdy coś Ci się nie podoba;
- nie zgodzić się na niechciany dotyk;
- poprosić o pomoc;
- opowiedzieć o tym, co Cię martwi;
- zostać spokojnie wysłuchanym lub wysłuchaną;
- mieć swoje rzeczy, sekrety i prywatność;
- być sobą i różnić się od innych.
Każde dziecko jest inne. Możemy inaczej wyglądać, mówić, uczyć się, poruszać, zachowywać
i interesować się różnymi rzeczami. Wszystkie dzieci zasługują na szacunek.
Nikt nie może Cię krzywdzić
Krzywdzeniem jest zachowanie, które sprawia Ci ból, strach, wstyd albo smutek.
Nikt nie może:
- bić Cię, kopać, popychać ani szarpać;
- rzucać w Ciebie przedmiotami;
- wyzywać Cię, obrażać ani wyśmiewać;
- straszyć Cię lub grozić Ci;
- zabierać albo niszczyć Twoich rzeczy;
- zmuszać Cię do robienia czegoś, czego nie chcesz;
- wykluczać Cię z grupy, aby zrobić Ci przykrość;
- robić Ci zdjęć lub nagrywać Cię po to, aby Cię ośmieszyć;
- umieszczać Twoich zdjęć albo nagrań w Internecie w sposób, który narusza Twoją prywatność;
- namawiać Cię do zachowania tajemnicy, przez którą czujesz strach, wstyd albo niepokój.
Zachowanie nie staje się dobre tylko dlatego, że ktoś nazywa je żartem albo zabawą. Jeżeli boli, straszy, zawstydza lub sprawia przykrość – powiedz o tym dorosłemu.
Twoje ciało należy do Ciebie
Masz prawo decydować o swoim ciele i swoich granicach.
Nikt nie może dotykać miejsc intymnych, czyli części ciała zakrytych bielizną, ani prosić Cię o dotykanie takich miejsc u innej osoby.
Nikt nie może:
- dotykać Cię w sposób, który jest dla Ciebie nieprzyjemny lub niepokojący;
- zmuszać Cię do przytulania, całowania albo innego kontaktu;
- prosić Cię o pokazanie miejsc intymnych;
- robić zdjęć lub nagrań Twojego ciała w sytuacji intymnej;
- pokazywać Ci zdjęć lub filmów, które wywołują w Tobie wstyd, strach albo niepokój;
- prosić Cię o zachowanie takiego zachowania w tajemnicy.
Czasami lekarz, rodzic, opiekun lub inna osoba pomagająca może potrzebować obejrzeć albo dotknąć Twojego ciała, aby zadbać o Twoje zdrowie, bezpieczeństwo lub higienę. Taka osoba powinna wyjaśnić Ci, co robi i dlaczego.
Jeżeli jakikolwiek dotyk sprawia Ci ból, strach, wstyd albo niepokój, powiedz o tym zaufanemu dorosłemu.
Bezpieczne i niebezpieczne tajemnice
Niektóre tajemnice są miłe. Na przykład niespodzianka urodzinowa, o której po krótkim czasie wszyscy się dowiedzą.
Niebezpieczna tajemnica to taka, przez którą:
- boisz się;
- czujesz smutek albo wstyd;
- ktoś grozi Ci, że stanie się coś złego;
- ktoś każe Ci ukrywać krzywdzenie;
- ktoś mówi, że nie wolno Ci opowiedzieć o dotykaniu lub oglądaniu Twojego ciała.
Nie musisz zachowywać niebezpiecznych tajemnic. Powiedz o nich zaufanej osobie dorosłej.
Jak zachowujemy się wobec innych dzieci?
W naszej Szkole:
- odnosimy się do siebie z szacunkiem;
- nie bijemy, nie kopiemy i nie popychamy;
- nie wyzywamy i nie wyśmiewamy;
- nie zabieramy i nie niszczymy cudzych rzeczy;
- nie wykluczamy innych dzieci;
- szanujemy słowo „nie”;
- nie zmuszamy nikogo do zabawy;
- nie robimy zdjęć ani nagrań, które mogą kogoś zawstydzić;
- nie publikujemy cudzych zdjęć i nagrań bez pozwolenia;
- prosimy dorosłego o pomoc, gdy nie potrafimy bezpiecznie rozwiązać problemu.
Jeżeli widzisz, że ktoś krzywdzi inne dziecko, nie musisz samodzielnie zatrzymywać sprawcy. Zawołaj osobę dorosłą.
Powiedzenie dorosłemu o krzywdzeniu nie jest skarżeniem. Jest szukaniem pomocy.
Jak powinni zachowywać się dorośli w Szkole?
Dorośli pracujący w Szkole powinni:
- rozmawiać z Tobą spokojnie i z szacunkiem;
- słuchać Cię;
- wyjaśniać Ci, co robią;
- pomagać Ci, gdy czegoś nie rozumiesz;
- szanować Twoje ciało i prywatność;
- chronić Cię przed krzywdzeniem;
- traktować dzieci sprawiedliwie;
- nie ujawniać innym osobom prywatnych informacji o Tobie.
Dorosłemu nie wolno:
- bić Cię, popychać ani szarpać;
- wyzywać Cię, wyśmiewać albo poniżać;
- straszyć Cię;
- dotykać Cię w nieodpowiedni sposób;
- prosić Cię o zachowanie krzywdzenia w tajemnicy;
- pokazywać Ci nieodpowiednich zdjęć lub filmów;
- wysyłać Ci prywatnych wiadomości, które nie dotyczą nauki ani opieki;
- zapraszać Cię na prywatne spotkania bez wiedzy rodziców lub opiekunów.
Kiedy dorosły może Cię dotknąć?
Dorosły może Cię dotknąć, jeżeli jest to potrzebne, aby:
- udzielić Ci pierwszej pomocy;
- ochronić Cię przed niebezpieczeństwem;
- pomóc Ci w czynnościach higienicznych lub opiekuńczych;
- przerwać bójkę;
- powstrzymać kogoś przed zrobieniem krzywdy sobie lub innej osobie.
Dorosły powinien, jeśli jest to możliwe, powiedzieć Ci wcześniej, co chce zrobić i dlaczego.
Kontakt fizyczny nie może być karą ani sposobem na zmuszenie Cię do posłuszeństwa.
Co zrobić, gdy coś złego się dzieje?
Zapamiętaj trzy kroki:
1. Powiedz „NIE”
Jeżeli możesz, powiedz głośno:
„Nie chcę tego!”
„Przestań!”
„Nie dotykaj mnie!”
2. Odejdź
Odejdź od osoby, która Cię krzywdzi, jeżeli możesz to zrobić bezpiecznie.
Idź do miejsca, w którym są inni ludzie i zaufana osoba dorosła.
3. Powiedz dorosłemu
Opowiedz o wszystkim zaufanej osobie dorosłej.
Możesz powiedzieć:
„Potrzebuję pomocy.”
„Stało się coś, czego się boję.”
„Ktoś zrobił mi krzywdę.”
„Martwię się o koleżankę albo kolegę.”
Jeżeli trudno Ci mówić, możesz:
- napisać wiadomość;
- narysować, co się wydarzyło;
- przekazać kartkę;
- poprosić inną osobę, żeby poszła z Tobą;
- wrzucić wiadomość do Skrzynki Zaufania.
Komu możesz powiedzieć?
W Szkole możesz poprosić o pomoc:
- wychowawcę;
- innego nauczyciela;
- pedagoga szkolnego;
- psychologa szkolnego;
- pedagoga specjalnego;
- nauczyciela, który pomaga Ci podczas zajęć;
- pracownika świetlicy;
- Dyrektora Szkoły;
- innego pracownika, któremu ufasz.
Poza Szkołą możesz powiedzieć:
- rodzicowi lub opiekunowi;
- babci, dziadkowi lub innej bliskiej osobie;
- Policjantowi;
- lekarzowi;
- innej bezpiecznej osobie dorosłej.
Jeżeli pierwsza osoba Ci nie pomoże, powiedz kolejnej. Mów tak długo, aż ktoś Cię wysłucha i zacznie Ci pomagać.
Co zrobi dorosły?
Dorosły, któremu opowiesz o krzywdzeniu, powinien:
- spokojnie Cię wysłuchać;
- potraktować Twoje słowa poważnie;
- nie obwiniać Cię;
- pomóc Ci znaleźć się w bezpiecznym miejscu;
- przekazać informację osobom, które mogą Ci pomóc;
- wyjaśnić Ci w prosty sposób, co wydarzy się dalej.
Dorosły może potrzebować powiedzieć o sprawie innym osobom, aby zapewnić Ci bezpieczeństwo. Nie oznacza to, że zrobiłeś albo zrobiłaś coś złego.
Szkoła może przygotować dla Ciebie pomoc. Może na przykład zapewnić rozmowy z psychologiem lub pedagogiem, bezpieczne miejsce, opiekę zaufanej osoby oraz inne wsparcie, którego potrzebujesz.
Bezpieczeństwo w Internecie
Kiedy korzystasz z telefonu, tabletu lub komputera:
- nie podawaj obcym osobom swojego adresu, numeru telefonu ani hasła;
- nie wysyłaj zdjęć swojego ciała;
- nie otwieraj podejrzanych wiadomości i linków;
- nie umawiaj się sam lub sama z osobą poznaną w Internecie;
- nie odpowiadaj na obraźliwe lub straszne wiadomości;
- pokaż dorosłemu wiadomość, która Cię niepokoi;
- nie wyśmiewaj innych osób w Internecie;
- nie publikuj cudzych zdjęć lub nagrań bez pozwolenia;
- nie przesyłaj dalej materiałów, które kogoś krzywdzą lub ośmieszają.
Jeżeli zrobiłeś albo zrobiłaś w Internecie coś, czego teraz się boisz, również możesz poprosić o pomoc. Nie bój się powiedzieć prawdy.
Ważne numery
112 – numer alarmowy
Zadzwoń pod numer 112 albo poproś dorosłego o telefon, gdy ktoś jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, potrzebuje Policji, pogotowia lub straży pożarnej.
116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
Osoby, do których możesz zwrócić się w naszej Szkole
Wychowawca: klasa 1 – Katarzyna Cyran, klasa 2 – Klaudia Rojek, Klasa 3 – Bernadeta Czyszczoń
Pedagog szkolny: Weronika Sewiło
Psycholog szkolny: Anna Skowrońska
Koordynator Standardów Ochrony Małoletnich: Weronika Sewiło
Skrzynka Zaufania znajduje się: na parterze naprzeciwko gabinetu pedagoga
Zapamiętaj
Moje ciało należy do mnie.
Mam prawo powiedzieć „nie”.
Mogę odejść z niebezpiecznego miejsca.
Mogę powiedzieć dorosłemu o każdej sprawie, która mnie martwi.
Proszenie o pomoc nie jest skarżeniem.
Jeżeli ktoś mnie krzywdzi, to nie jest moja wina.
Dorośli w Szkole są po to, aby mi pomóc.
Wersja Standardów przeznaczona dla uczniów klas I–III została zatwierdzona przez Dyrektora Da Vinci Publicznej Szkoły Podstawowej w Krakowie.
Dokument podpisany przez Dyrektora Szkoły
