STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH

Jesteś ważny. Jesteś ważna.

W naszej Szkole każde dziecko ma prawo czuć się bezpiecznie.

Dorośli pracujący w Szkole mają obowiązek:

  1. szanować Cię;
  2. uważnie Cię słuchać;
  3. pomagać Ci, kiedy tego potrzebujesz;
  4. dbać o Twoje zdrowie i bezpieczeństwo;
  5. reagować, gdy ktoś robi Ci krzywdę;
  6. chronić Twoją prywatność.

Nikt nie może Cię krzywdzić. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i innych dzieci.

Masz prawo

Masz prawo:

  1. czuć się bezpiecznie;
  2. być traktowanym lub traktowaną z szacunkiem;
  3. powiedzieć, co myślisz i czujesz;
  4. powiedzieć „nie”, gdy coś Ci się nie podoba;
  5. nie zgodzić się na niechciany dotyk;
  6. poprosić o pomoc;
  7. opowiedzieć o tym, co Cię martwi;
  8. zostać spokojnie wysłuchanym lub wysłuchaną;
  9. mieć swoje rzeczy, sekrety i prywatność;
  10. być sobą i różnić się od innych.

Każde dziecko jest inne. Możemy inaczej wyglądać, mówić, uczyć się, poruszać, zachowywać
i interesować się różnymi rzeczami. Wszystkie dzieci zasługują na szacunek.

Nikt nie może Cię krzywdzić

Krzywdzeniem jest zachowanie, które sprawia Ci ból, strach, wstyd albo smutek.

Nikt nie może:

  1. bić Cię, kopać, popychać ani szarpać;
  2. rzucać w Ciebie przedmiotami;
  3. wyzywać Cię, obrażać ani wyśmiewać;
  4. straszyć Cię lub grozić Ci;
  5. zabierać albo niszczyć Twoich rzeczy;
  6. zmuszać Cię do robienia czegoś, czego nie chcesz;
  7. wykluczać Cię z grupy, aby zrobić Ci przykrość;
  8. robić Ci zdjęć lub nagrywać Cię po to, aby Cię ośmieszyć;
  9. umieszczać Twoich zdjęć albo nagrań w Internecie w sposób, który narusza Twoją prywatność;
  10. namawiać Cię do zachowania tajemnicy, przez którą czujesz strach, wstyd albo niepokój.

Zachowanie nie staje się dobre tylko dlatego, że ktoś nazywa je żartem albo zabawą. Jeżeli boli, straszy, zawstydza lub sprawia przykrość – powiedz o tym dorosłemu.

Twoje ciało należy do Ciebie

Masz prawo decydować o swoim ciele i swoich granicach.

Nikt nie może dotykać miejsc intymnych, czyli części ciała zakrytych bielizną, ani prosić Cię o dotykanie takich miejsc u innej osoby.

Nikt nie może:

  1. dotykać Cię w sposób, który jest dla Ciebie nieprzyjemny lub niepokojący;
  2. zmuszać Cię do przytulania, całowania albo innego kontaktu;
  3. prosić Cię o pokazanie miejsc intymnych;
  4. robić zdjęć lub nagrań Twojego ciała w sytuacji intymnej;
  5. pokazywać Ci zdjęć lub filmów, które wywołują w Tobie wstyd, strach albo niepokój;
  6. prosić Cię o zachowanie takiego zachowania w tajemnicy.

Czasami lekarz, rodzic, opiekun lub inna osoba pomagająca może potrzebować obejrzeć albo dotknąć Twojego ciała, aby zadbać o Twoje zdrowie, bezpieczeństwo lub higienę. Taka osoba powinna wyjaśnić Ci, co robi i dlaczego.

Jeżeli jakikolwiek dotyk sprawia Ci ból, strach, wstyd albo niepokój, powiedz o tym zaufanemu dorosłemu.

Bezpieczne i niebezpieczne tajemnice

Niektóre tajemnice są miłe. Na przykład niespodzianka urodzinowa, o której po krótkim czasie wszyscy się dowiedzą.

Niebezpieczna tajemnica to taka, przez którą:

  1. boisz się;
  2. czujesz smutek albo wstyd;
  3. ktoś grozi Ci, że stanie się coś złego;
  4. ktoś każe Ci ukrywać krzywdzenie;
  5. ktoś mówi, że nie wolno Ci opowiedzieć o dotykaniu lub oglądaniu Twojego ciała.

Nie musisz zachowywać niebezpiecznych tajemnic. Powiedz o nich zaufanej osobie dorosłej.

Jak zachowujemy się wobec innych dzieci?

W naszej Szkole:

  1. odnosimy się do siebie z szacunkiem;
  2. nie bijemy, nie kopiemy i nie popychamy;
  3. nie wyzywamy i nie wyśmiewamy;
  4. nie zabieramy i nie niszczymy cudzych rzeczy;
  5. nie wykluczamy innych dzieci;
  6. szanujemy słowo „nie”;
  7. nie zmuszamy nikogo do zabawy;
  8. nie robimy zdjęć ani nagrań, które mogą kogoś zawstydzić;
  9. nie publikujemy cudzych zdjęć i nagrań bez pozwolenia;
  10. prosimy dorosłego o pomoc, gdy nie potrafimy bezpiecznie rozwiązać problemu.

Jeżeli widzisz, że ktoś krzywdzi inne dziecko, nie musisz samodzielnie zatrzymywać sprawcy. Zawołaj osobę dorosłą.

Powiedzenie dorosłemu o krzywdzeniu nie jest skarżeniem. Jest szukaniem pomocy.

Jak powinni zachowywać się dorośli w Szkole?

Dorośli pracujący w Szkole powinni:

  1. rozmawiać z Tobą spokojnie i z szacunkiem;
  2. słuchać Cię;
  3. wyjaśniać Ci, co robią;
  4. pomagać Ci, gdy czegoś nie rozumiesz;
  5. szanować Twoje ciało i prywatność;
  6. chronić Cię przed krzywdzeniem;
  7. traktować dzieci sprawiedliwie;
  8. nie ujawniać innym osobom prywatnych informacji o Tobie.

Dorosłemu nie wolno:

  1. bić Cię, popychać ani szarpać;
  2. wyzywać Cię, wyśmiewać albo poniżać;
  3. straszyć Cię;
  4. dotykać Cię w nieodpowiedni sposób;
  5. prosić Cię o zachowanie krzywdzenia w tajemnicy;
  6. pokazywać Ci nieodpowiednich zdjęć lub filmów;
  7. wysyłać Ci prywatnych wiadomości, które nie dotyczą nauki ani opieki;
  8. zapraszać Cię na prywatne spotkania bez wiedzy rodziców lub opiekunów.

Kiedy dorosły może Cię dotknąć?

Dorosły może Cię dotknąć, jeżeli jest to potrzebne, aby:

  1. udzielić Ci pierwszej pomocy;
  2. ochronić Cię przed niebezpieczeństwem;
  3. pomóc Ci w czynnościach higienicznych lub opiekuńczych;
  4. przerwać bójkę;
  5. powstrzymać kogoś przed zrobieniem krzywdy sobie lub innej osobie.

Dorosły powinien, jeśli jest to możliwe, powiedzieć Ci wcześniej, co chce zrobić i dlaczego.

Kontakt fizyczny nie może być karą ani sposobem na zmuszenie Cię do posłuszeństwa.

Co zrobić, gdy coś złego się dzieje?

Zapamiętaj trzy kroki:

1. Powiedz „NIE”

Jeżeli możesz, powiedz głośno:

„Nie chcę tego!”

„Przestań!”

„Nie dotykaj mnie!”

2. Odejdź

Odejdź od osoby, która Cię krzywdzi, jeżeli możesz to zrobić bezpiecznie.

Idź do miejsca, w którym są inni ludzie i zaufana osoba dorosła.

3. Powiedz dorosłemu

Opowiedz o wszystkim zaufanej osobie dorosłej.

Możesz powiedzieć:

„Potrzebuję pomocy.”

„Stało się coś, czego się boję.”

„Ktoś zrobił mi krzywdę.”

„Martwię się o koleżankę albo kolegę.”

Jeżeli trudno Ci mówić, możesz:

  1. napisać wiadomość;
  2. narysować, co się wydarzyło;
  3. przekazać kartkę;
  4. poprosić inną osobę, żeby poszła z Tobą;
  5. wrzucić wiadomość do Skrzynki Zaufania.

Komu możesz powiedzieć?

W Szkole możesz poprosić o pomoc:

  1. wychowawcę;
  2. innego nauczyciela;
  3. pedagoga szkolnego;
  4. psychologa szkolnego;
  5. pedagoga specjalnego;
  6. nauczyciela, który pomaga Ci podczas zajęć;
  7. pracownika świetlicy;
  8. Dyrektora Szkoły;
  9. innego pracownika, któremu ufasz.

Poza Szkołą możesz powiedzieć:

  1. rodzicowi lub opiekunowi;
  2. babci, dziadkowi lub innej bliskiej osobie;
  3. Policjantowi;
  4. lekarzowi;
  5. innej bezpiecznej osobie dorosłej.

Jeżeli pierwsza osoba Ci nie pomoże, powiedz kolejnej. Mów tak długo, aż ktoś Cię wysłucha i zacznie Ci pomagać.

Co zrobi dorosły?

Dorosły, któremu opowiesz o krzywdzeniu, powinien:

  1. spokojnie Cię wysłuchać;
  2. potraktować Twoje słowa poważnie;
  3. nie obwiniać Cię;
  4. pomóc Ci znaleźć się w bezpiecznym miejscu;
  5. przekazać informację osobom, które mogą Ci pomóc;
  6. wyjaśnić Ci w prosty sposób, co wydarzy się dalej.

Dorosły może potrzebować powiedzieć o sprawie innym osobom, aby zapewnić Ci bezpieczeństwo. Nie oznacza to, że zrobiłeś albo zrobiłaś coś złego.

Szkoła może przygotować dla Ciebie pomoc. Może na przykład zapewnić rozmowy z psychologiem lub pedagogiem, bezpieczne miejsce, opiekę zaufanej osoby oraz inne wsparcie, którego potrzebujesz.

Bezpieczeństwo w Internecie

Kiedy korzystasz z telefonu, tabletu lub komputera:

  1. nie podawaj obcym osobom swojego adresu, numeru telefonu ani hasła;
  2. nie wysyłaj zdjęć swojego ciała;
  3. nie otwieraj podejrzanych wiadomości i linków;
  4. nie umawiaj się sam lub sama z osobą poznaną w Internecie;
  5. nie odpowiadaj na obraźliwe lub straszne wiadomości;
  6. pokaż dorosłemu wiadomość, która Cię niepokoi;
  7. nie wyśmiewaj innych osób w Internecie;
  8. nie publikuj cudzych zdjęć lub nagrań bez pozwolenia;
  9. nie przesyłaj dalej materiałów, które kogoś krzywdzą lub ośmieszają.

Jeżeli zrobiłeś albo zrobiłaś w Internecie coś, czego teraz się boisz, również możesz poprosić o pomoc. Nie bój się powiedzieć prawdy.

Ważne numery

112 – numer alarmowy

Zadzwoń pod numer 112 albo poproś dorosłego o telefon, gdy ktoś jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, potrzebuje Policji, pogotowia lub straży pożarnej.

116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży

800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

Osoby, do których możesz zwrócić się w naszej Szkole

Wychowawca: klasa 1 – Katarzyna Cyran, klasa 2 – Klaudia Rojek, Klasa 3 – Bernadeta Czyszczoń

Pedagog szkolny: Weronika Sewiło

Psycholog szkolny: Anna Skowrońska

Koordynator Standardów Ochrony Małoletnich: Weronika Sewiło

Skrzynka Zaufania znajduje się: na parterze naprzeciwko gabinetu pedagoga

Zapamiętaj

Moje ciało należy do mnie.

Mam prawo powiedzieć „nie”.

Mogę odejść z niebezpiecznego miejsca.

Mogę powiedzieć dorosłemu o każdej sprawie, która mnie martwi.

Proszenie o pomoc nie jest skarżeniem.

Jeżeli ktoś mnie krzywdzi, to nie jest moja wina.

Dorośli w Szkole są po to, aby mi pomóc.

Wersja Standardów przeznaczona dla uczniów klas I–III została zatwierdzona przez Dyrektora Da Vinci Publicznej Szkoły Podstawowej w Krakowie.

Dokument podpisany przez Dyrektora Szkoły 

1. Po co powstał ten dokument?

Każdy uczeń ma prawo czuć się w Szkole bezpiecznie. Nikt nie może Cię krzywdzić, poniżać, zastraszać, wykorzystywać ani naruszać Twoich granic.

Standardy Ochrony Małoletnich określają:

  1. jak powinni zachowywać się wobec Ciebie pracownicy Szkoły;
  2. jak uczniowie powinni zachowywać się wobec siebie;
  3. jakie zachowania są niedozwolone;
  4. komu i w jaki sposób możesz zgłosić, że dzieje się coś niepokojącego;
  5. co zrobi Szkoła, aby zapewnić Ci bezpieczeństwo i pomoc.

Zasady obowiązują wszystkich pracowników Szkoły, nauczycieli, specjalistów, pracowników administracji i obsługi, osoby prowadzące zajęcia dodatkowe, praktykantów, stażystów i wolontariuszy.

2. Masz prawo do bezpieczeństwa

Masz prawo do:

  1. szacunku i życzliwego traktowania;
  2. ochrony przed przemocą fizyczną, psychiczną i seksualną;
  3. ochrony przed zaniedbaniem, dyskryminacją, poniżaniem i wykluczeniem;
  4. ochrony swojej prywatności i wizerunku;
  5. wyrażania własnego zdania, jeżeli nie narusza ono praw i godności innych osób;
  6. uzyskania pomocy, kiedy jej potrzebujesz;
  7. przekazania informacji o niepokojącym zdarzeniu wybranej przez siebie osobie dorosłej;
  8. poważnego i spokojnego wysłuchania;
  9. otrzymania informacji o tym, jakie działania zostaną podjęte w celu zapewnienia Ci bezpieczeństwa;
  10. pomocy dostosowanej do Twojego wieku, stanu zdrowia, niepełnosprawności, sposobu komunikowania się i indywidualnych potrzeb.

Nikt nie może obwiniać Cię za to, że poprosiłeś albo poprosiłaś o pomoc.

3. Czym jest krzywdzenie?

Krzywdzenie może mieć różne formy. Może zdarzyć się jeden raz albo powtarzać się przez dłuższy czas. Sprawcą może być osoba dorosła, pracownik Szkoły, członek rodziny, inny uczeń albo inna osoba.

1. Przemoc fizyczna

Przemocą fizyczną jest między innymi:

  1. bicie;
  2. kopanie;
  3. popychanie;
  4. szarpanie;
  5. duszenie;
  6. przypalanie;
  7. rzucanie przedmiotami;
  8. celowe zadawanie bólu;
  9. zamykanie lub przetrzymywanie wbrew woli;
  10. grożenie użyciem siły.

2. Przemoc psychiczna

Przemocą psychiczną jest między innymi:

  1. wyzywanie;
  2. obrażanie;
  3. wyśmiewanie;
  4. poniżanie;
  5. zastraszanie;
  6. grożenie;
  7. szantażowanie;
  8. izolowanie od innych;
  9. rozpowszechnianie plotek;
  10. stałe krytykowanie lub ośmieszanie;
  11. zmuszanie do robienia rzeczy, których nie chcesz;
  12. celowe ignorowanie lub wykluczanie z grupy.

3. Przemoc seksualna

Przemocą seksualną jest każde zachowanie o charakterze seksualnym, na które nie wyrażasz zgody, którego nie rozumiesz albo na które ze względu na swój wiek nie możesz wyrazić ważnej zgody.

Może to być między innymi:

  1. dotykanie intymnych części ciała;
  2. zmuszanie do dotykania innej osoby;
  3. składanie propozycji o charakterze seksualnym;
  4. komentowanie Twojego ciała w sposób seksualny;
  5. pokazywanie materiałów pornograficznych;
  6. nakłanianie do przesyłania zdjęć lub nagrań intymnych;
  7. robienie albo rozpowszechnianie takich materiałów;
  8. szantażowanie zdjęciem lub nagraniem;
  9. nawiązywanie przez osobę dorosłą relacji, której celem jest wykorzystanie seksualne.

Jeżeli ktoś naruszył Twoje granice, odpowiedzialność zawsze ponosi osoba, która to zrobiła. To nie jest Twoja wina.

4. Zaniedbanie

Zaniedbanie występuje wtedy, gdy osoba odpowiedzialna za dziecko przez dłuższy czas nie zapewnia mu między innymi:

  1. odpowiedniego jedzenia;
  2. bezpiecznego miejsca pobytu;
  3. odzieży odpowiedniej do pogody;
  4. opieki i ochrony;
  5. potrzebnego leczenia lub leków;
  6. możliwości uczęszczania do Szkoły;
  7. wsparcia emocjonalnego.

5. Przemoc rówieśnicza i cyberprzemoc

Przemoc rówieśnicza może odbywać się w Szkole, poza Szkołą albo w Internecie. Może polegać między innymi na:

  1. biciu, popychaniu lub niszczeniu rzeczy;
  2. wyśmiewaniu, poniżaniu i obrażaniu;
  3. uporczywym nękaniu;
  4. wykluczaniu z grupy;
  5. grożeniu lub szantażowaniu;
  6. wymuszaniu pieniędzy, przedmiotów albo określonego zachowania;
  7. nagrywaniu lub fotografowaniu w sposób naruszający czyjąś prywatność;
  8. publikowaniu zdjęć, nagrań lub informacji w celu ośmieszenia;
  9. tworzeniu obraźliwych kont, grup, wiadomości lub materiałów;
  10. podszywaniu się pod inną osobę;
  11. przejmowaniu kont i haseł;
  12. rozpowszechnianiu materiałów intymnych;
  13. namawianiu do zachowań niebezpiecznych albo niezgodnych z prawem.

4. Jak personel powinien się wobec Ciebie zachowywać?

Każdy członek personelu powinien:

  1. traktować Cię z szacunkiem;
  2. słuchać Cię uważnie i spokojnie;
  3. używać języka odpowiedniego do Twojego wieku;
  4. uwzględniać Twoje potrzeby, stan zdrowia i możliwości;
  5. szanować Twoją prywatność i granice;
  6. wyjaśniać podejmowane wobec Ciebie działania;
  7. reagować, gdy widzi, że ktoś Cię krzywdzi;
  8. zachowywać poufność informacji o Tobie i przekazywać je tylko osobom, które powinny je znać, aby udzielić Ci pomocy;
  9. korzystać z kontaktu fizycznego tylko wtedy, gdy jest on potrzebny, bezpieczny i odpowiedni do sytuacji;
  10. korzystać z oficjalnych sposobów komunikacji przyjętych w Szkole.

5. Czego personelowi nie wolno?

Członkowi personelu nie wolno:

  1. bić Cię, popychać, szarpać ani stosować innych form przemocy;
  2. obrażać, poniżać, wyśmiewać, zastraszać ani zawstydzać;
  3. krzyczeć na Ciebie, z wyjątkiem sytuacji, w której ostrzeżenie jest konieczne dla ratowania czyjegoś zdrowia lub życia;
  4. stosować kar cielesnych;
  5. dotykać Cię w sposób nieodpowiedni lub naruszający Twoje granice intymne;
  6. podejmować z Tobą relacji romantycznej lub seksualnej;
  7. składać Ci propozycji o charakterze seksualnym;
  8. komentować Twojego ciała w sposób nieodpowiedni;
  9. pokazywać Ci treści erotycznych lub pornograficznych;
  10. proponować Ci alkoholu, papierosów, e-papierosów, środków odurzających ani innych substancji psychoaktywnych;
  11. przyjmować od Ciebie lub Twoich rodziców pieniędzy albo wartościowych prezentów, które mogłyby powodować zależność lub nierówne traktowanie;
  12. ujawniać osobom nieuprawnionym informacji o Twoim zdrowiu, rodzinie, sytuacji materialnej, psychologicznej lub prawnej;
  13. zapraszać Cię do swojego miejsca zamieszkania ani organizować prywatnych spotkań poza Szkołą;
  14. prowadzić z Tobą ukrytych, prywatnych rozmów za pomocą prywatnych komunikatorów;
  15. nawiązywać z Tobą prywatnych kontaktów w mediach społecznościowych;
  16. fotografować, nagrywać lub publikować Twojego wizerunku niezgodnie z zasadami obowiązującymi w Szkole.

6. Kontakt fizyczny

Kontakt fizyczny pracownika z uczniem może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jest uzasadniony i służy:

  1. zapewnieniu bezpieczeństwa;
  2. udzieleniu pierwszej pomocy;
  3. pomocy uczniowi z niepełnosprawnością lub szczególnymi potrzebami;
  4. wykonaniu koniecznych czynności opiekuńczych lub higienicznych;
  5. przerwaniu bezpośredniego zagrożenia, bójki, samookaleczenia albo ataku na inną osobę.

Pracownik powinien, w miarę możliwości, uprzedzić Cię o koniecznym kontakcie i uwzględnić Twoją reakcję.

Jeżeli występuje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, pracownik może podjąć niezbędne działania ochronne bez oczekiwania na zgodę. Takie działanie może trwać wyłącznie tak długo, jak istnieje zagrożenie. Nie może być karą ani sposobem wymuszenia posłuszeństwa.

7. Zasady obowiązujące uczniów

Każdy uczeń powinien:

  1. odnosić się do innych z szacunkiem;
  2. respektować cudzą prywatność i granice;
  3. reagować na słowo „nie” i inne sygnały odmowy;
  4. szanować różnice między ludźmi;
  5. rozwiązywać konflikty bez przemocy;
  6. nie wykluczać innych z grupy;
  7. nie wykorzystywać swojej przewagi fizycznej, emocjonalnej, społecznej ani cyfrowej;
  8. nie namawiać innych do działań niebezpiecznych lub niezgodnych z prawem;
  9. nie publikować cudzych zdjęć, nagrań ani informacji w sposób naruszający prawa tej osoby;
  10. zwrócić się do osoby dorosłej, jeżeli samodzielne rozwiązanie konfliktu nie jest możliwe albo bezpieczne.

Niedozwolone są również zachowania przedstawiane jako żart, zabawa albo wyzwanie, jeżeli sprawiają komuś ból, strach, wstyd, upokorzenie lub naruszają jego granice.

8. Co zrobić, gdy dzieje się coś niepokojącego?

Jeżeli ktoś Cię krzywdzi, czujesz zagrożenie albo martwisz się o inną osobę:

  1. odejdź z niebezpiecznego miejsca, jeżeli możesz zrobić to bezpiecznie;
  2. znajdź zaufaną osobę dorosłą;
  3. powiedz, co się wydarzyło albo co Cię niepokoi;
  4. jeżeli trudno Ci o tym mówić, napisz wiadomość lub przekaż kartkę;
  5. w przypadku krzywdzenia w Internecie nie odpowiadaj sprawcy i nie przesyłaj dalej otrzymanych materiałów;
  6. zachowaj wiadomości, linki, nazwy kont i zrzuty ekranu, jeżeli możesz zrobić to bezpiecznie;
  7. nie próbuj samodzielnie ustalać sprawcy ani konfrontować się z nim;
  8. w sytuacji bezpośredniego zagrożenia zadzwoń pod numer 112 albo poproś o to inną osobę.

Możesz zgłosić również zdarzenie, którego byłeś albo byłaś świadkiem.

9. Komu możesz powiedzieć?

Możesz zwrócić się do dowolnej zaufanej osoby pracującej w Szkole, w szczególności do:

  1. wychowawcy;
  2. nauczyciela;
  3. pedagoga szkolnego;
  4. psychologa szkolnego;
  5. pedagoga specjalnego;
  6. nauczyciela współorganizującego kształcenie;
  7. pracownika świetlicy;
  8. Dyrektora Szkoły;
  9. innego pracownika, któremu ufasz.

Możesz zgłosić problem:

  1. osobiście;
  2. pisemnie;
  3. przez szkolną Skrzynkę Zaufania;
  4. za pomocą oficjalnego kanału komunikacji wskazanego przez Szkołę;
  5. za pośrednictwem rodzica, opiekuna, koleżanki, kolegi albo innej zaufanej osoby.

Jeżeli pierwsza osoba nie udzieli Ci pomocy, powiedz o sytuacji kolejnej osobie. Masz prawo prosić o pomoc tak długo, aż zostaniesz wysłuchany albo wysłuchana.

10. Co zrobi pracownik, któremu opowiesz o krzywdzeniu?

Pracownik powinien:

  1. spokojnie Cię wysłuchać;
  2. potraktować Twoją informację poważnie;
  3. nie oceniać Cię i nie obwiniać;
  4. nie zmuszać Cię do wielokrotnego i szczegółowego opowiadania o zdarzeniu;
  5. zapisać najważniejsze przekazane informacje;
  6. wyjaśnić Ci, że nie może zachować informacji wyłącznie dla siebie, jeżeli potrzebne jest zapewnienie Ci bezpieczeństwa;
  7. przekazać informację osobom odpowiedzialnym za udzielenie pomocy;
  8. podjąć działania potrzebne do ochrony Twojego zdrowia i bezpieczeństwa.

Pracownik Szkoły nie prowadzi własnego śledztwa i nie przesłuchuje uczniów. Ustalenie, czy doszło do przestępstwa, należy do Policji, prokuratury lub sądu.

11. Co wydarzy się po zgłoszeniu?

Sposób działania zależy od rodzaju zdarzenia i stopnia zagrożenia. Szkoła może między innymi:

  1. zapewnić Ci opiekę bezpiecznej osoby dorosłej;
  2. oddzielić Cię od osoby, która stwarza zagrożenie;
  3. udzielić Ci pierwszej pomocy i wezwać pogotowie;
  4. poinformować Dyrektora Szkoły i osoby odpowiedzialne za ochronę małoletnich;
  5. skontaktować się z Twoimi rodzicami lub opiekunami, jeżeli będzie to dla Ciebie bezpieczne;
  6. udzielić Ci pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
  7. powiadomić Policję, prokuraturę, sąd opiekuńczy, pomoc społeczną albo inne właściwe instytucje;
  8. wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”, jeżeli istnieje podejrzenie przemocy domowej;
  9. przygotować Plan wsparcia;
  10. monitorować Twoje bezpieczeństwo i skuteczność udzielanej pomocy.

Jeżeli istnieje podejrzenie, że krzywdzi Cię rodzic lub opiekun albo że poinformowanie go może narazić Cię na niebezpieczeństwo, Szkoła nie przekazuje mu informacji przed podjęciem działań zabezpieczających lub zawiadomieniem właściwych służb.

12. Plan wsparcia

Jeżeli po zdarzeniu potrzebujesz pomocy, Szkoła może przygotować dla Ciebie Plan wsparcia. Będzie on dostosowany do Twojego wieku, potrzeb, stanu zdrowia i sytuacji.

Plan może określać:

  1. w jaki sposób Szkoła zapewni Ci bezpieczeństwo;
  2. z jakiej pomocy psychologa, pedagoga lub innych specjalistów możesz korzystać;
  3. czy potrzebne są zmiany w organizacji nauki albo pobytu w Szkole;
  4. kto będzie odpowiadał za poszczególne działania;
  5. jak długo będzie udzielane wsparcie;
  6. kiedy Szkoła sprawdzi, czy pomoc jest skuteczna;
  7. gdzie można uzyskać dodatkową pomoc poza Szkołą.

Twoje zdanie powinno zostać wysłuchane i uwzględnione odpowiednio do Twojego wieku i możliwości. Nie będziesz zmuszany ani zmuszana do ponownego szczegółowego opowiadania o krzywdzeniu ani do spotkania z osobą podejrzewaną o jego dokonanie.

13. Ochrona prywatności i wizerunku

Szkoła chroni Twoje dane osobowe, prywatność i wizerunek.

Informacje dotyczące Twojego zdrowia, rodziny, sytuacji psychologicznej, materialnej lub prawnej mogą otrzymać tylko osoby, które potrzebują ich do zapewnienia Ci bezpieczeństwa, udzielenia pomocy albo wykonania obowiązków wynikających z prawa.

Zdjęcia i nagrania z Twoim wizerunkiem mogą być utrwalane i publikowane wyłącznie zgodnie z prawem oraz zasadami obowiązującymi w Szkole.

Masz prawo powiedzieć pracownikowi, że nie chcesz pozować do zdjęcia lub nagrania. Szkoła powinna w miarę możliwości uszanować Twoje stanowisko i zorganizować wydarzenie tak, aby nie wykluczać Cię z udziału.

Zabronione jest publikowanie materiałów, które:

  1. poniżają lub ośmieszają ucznia;
  2. pokazują ucznia w sytuacji intymnej albo nieodpowiedniej;
  3. ujawniają niepotrzebne informacje o jego zdrowiu, rodzinie lub sytuacji osobistej;
  4. mogą narazić ucznia na krzywdę lub niebezpieczeństwo.

14. Bezpieczeństwo w Internecie

Podczas zajęć możesz korzystać z telefonu, komputera lub innego urządzenia zgodnie z zasadami obowiązującymi w Szkole i poleceniami nauczyciela.

Pamiętaj:

  1. chroń swoje hasła i nie przekazuj ich innym osobom;
  2. nie udostępniaj w Internecie adresu zamieszkania, numeru telefonu, danych logowania ani innych prywatnych informacji;
  3. nie wysyłaj zdjęć lub nagrań intymnych;
  4. nie otwieraj podejrzanych linków i załączników;
  5. nie spotykaj się samodzielnie z osobą poznaną wyłącznie w Internecie;
  6. nie publikuj zdjęć ani nagrań innych osób w sposób naruszający ich prawa;
  7. nie twórz i nie rozpowszechniaj obraźliwych treści;
  8. nie odpowiadaj na groźby, szantaż ani zaczepki;
  9. zachowaj dowody cyberprzemocy;
  10. zgłoś niepokojącą sytuację zaufanej osobie dorosłej.

Jeżeli przesłałeś albo przesłałaś komuś materiał, którego teraz się obawiasz, również możesz poprosić o pomoc. Nie ukrywaj zdarzenia ze strachu przed karą.

15. Ważne zasady

  1. Proszenie o pomoc nie jest donoszeniem.
  2. Zgłoszenie przemocy nie może być powodem odwetu, wyśmiewania ani ukarania.
  3. Nie musisz mieć dowodów, aby powiedzieć, że coś Cię niepokoi.
  4. Nie musisz samodzielnie rozstrzygać, czy dane zachowanie było przestępstwem.
  5. Możesz zgłosić zdarzenie także wtedy, gdy nie dotyczy ono Ciebie, ale innego dziecka.
  6. Jeżeli zagrożenie jest bezpośrednie, najważniejsze jest oddalenie się z niebezpiecznego miejsca i wezwanie pomocy.
  7. Nawet jeżeli wcześniej nie udało Ci się o czymś powiedzieć albo wycofałeś lub wycofałaś zgłoszenie, nadal możesz poprosić o pomoc.
  8. Jeżeli osoba krzywdząca prosi Cię o zachowanie tajemnicy, nie musisz dotrzymywać takiej obietnicy.

16. Gdzie jeszcze możesz uzyskać pomoc?

Jeżeli potrzebujesz natychmiastowej pomocy, możesz skorzystać z następujących numerów:

  1. 112 – numer alarmowy
    Dzwoń, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie Twoje albo innej osoby.
  2. 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
  3. 800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
  4. 800 120 002 – Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”

Możesz również zgłosić się do:

  1. pedagoga szkolnego: Weronika Sewiło;
  2. psychologa szkolnego: Anna Skowrońska;
  3. koordynatora Standardów Ochrony Małoletnich: Weronika Sewiło;
  4. wychowawcy klasy;
  5. Dyrektora Szkoły;
  6. innego pracownika Szkoły, któremu ufasz.

Miejsce, w którym znajduje się Skrzynka Zaufania: na parterze, obok sali nr 3. 

PAMIĘTAJ

Masz prawo do bezpieczeństwa.

Masz prawo stawiać granice.

Masz prawo powiedzieć „nie”.

Masz prawo prosić o pomoc.

To, że ktoś Cię krzywdzi, nigdy nie jest Twoją winą.

 

Wersja skrócona Standardów Ochrony Małoletnich została zatwierdzona przez Dyrektora Da Vinci Publicznej Szkoły Podstawowej w Krakowie.

Dokument podpisany przez Dyrektora Szkoły