Dlaczego moje dziecko nie umie przegrywać?

Dzieci, a nawet niektórzy dorośli, mają trudność z zaakceptowaniem przegranej. Dlaczego? Małe dziecko, nabywając nowych umiejętności, jest chwalone przez swoich rodziców i nagradzane uznaniem za osiągnięcia. To z kolei nakręca potrzebę prezentowania światu swoich umiejętności, chwalenia się samodzielnością (np. zawiązaniem butów bez pomocy rodziców) i zdolnościami intelektualnymi. Zwycięstwo to chwila, kiedy rozpiera go cudowne uczucie…

„Prośba dziecka”, czyli 20 przykazań dla rodziców:

20 przykazań dla rodziców autorstwa Janusza Korczaka, pedagoga, przyjaciela dzieci, pierwszego rzecznika ich praw: Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony. Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję – poczucia bezpieczeństwa. Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi…

Jak być szczęśliwym ojcem, czyli dlaczego synowie są wychowywani przez kobiety?

Do sięgnięcia po tę książkę zachęciła mnie przeczytana w niej opowieść o mężczyźnie dzwoniącym z daleka do ojca. Młody człowiek próbuje zbudować most nad przepaścią, która powstała między nim a rodzicem. Syn ostatnio przemyślał sobie wiele spraw. Kiedy ojciec odbiera telefon, próbuje mu to powiedzieć …   Cześć tato, to ja. Och! Ho-ho! Cześć synu!…

“Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły?”- fenomen i prostota rozwiązań w komunikacji z dzieckiem – wg Adele Faber i Elaine Mazlish.

  ABY POMÓC DZIECKU, BY RADZIŁO SOBIE Z WŁASNYMI UCZUCIAMI: Słuchaj dziecko bardzo uważnie. Zaakceptuj jego uczucia słowami: „Och”, „mmm”, „rozumiem”. Określ te uczucia. Zamień pragnienia dziecka w fantazję. Zamiast słuchać jednym uchem słuchaj dziecko bardzo uważnie Można się zniechęcić, próbując dotrzeć do kogoś, kto tylko udaje, że słucha. Dużo łatwiej podzielić się swoimi kłopotami…

JAK ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM O EMOCJACH? Co zrobić, kiedy mówi „nie” albo nic mu się nie chce?

Dorastające dzieci pragną podkreślać swoją niezależność oraz zaznaczać indywidualność. Potrzebom tym towarzyszy niedojrzałość w reakcjach i zachowaniach, chwiejność emocjolnalna, zmienne nastroje, nerwowość, niechęć, a nawet agresja. W miarę dobry do tej pory kontakt z dzieckiem, zaczyna się psuć, coraz częściej się kłócimy, oskarżamy, mniej ufamy. Od tej pory nie wystarczy, na brak naszej zgody, powiedzieć…

RODZICE, STAWIAJCIE GRANICE! czyli jak postępować, żeby moje dziecko było szczęśliwe?

Dla prawidłowego rozwoju dzieci potrzebują uporządkowanego świata.  Mają potrzebę poznawania reguł, które nim rządzą oraz chcą wiedzieć, czego od nich oczekujemy. W ten sposób dowiadają się na co mogą sobie pozwolić w kontakcie z innymi i co się stanie kiedy posuną się za daleko … Temu wszystkiemu służą granice, stawiane przez rodziców i nauczycieli, odgrywające…

Nauka poprzez zabawę i rozwój kreatywności dziecka, czy pruski system zdobywania wiedzy i wyścig szczurów, czyli dlaczego w szkole DaVinci rozwijamy ideę kreatywności i uczymy się w zabawie?

Często słyszymy opinie rodziców, że ich dzieci są przemęczone szkołą, niekończącymi się zadaniami domowymi i zajęciami pozalekcyjnymi. Nic dziwnego, że nie pozostaje dzieciom zbyt dużo czasu na zabawę, której nie tylko potrzebują, ale też dzięki której w naturalny sposób uczą się otaczającego ich świata. Gdzie przebiega granica miedzy naturalną ciekawością świata, a koniecznością mechanicznego przyswajania…

ADAPTACJA W SZKOLE, czyli co zrobić kiedy moje dziecko nie może odnaleźć się w zespole?

Zdecydowana większość dzieci nie ma problemu z adaptacja w szkole, niezaleznie od tego czy dopiero naukę rozpoczyna, czy kontynuuje ją w nowym środowisku. Oczywiście pierwsze dni nauki nie muszą być łatwe, to jednak w krótkim czasie dzieci zyskują nowych przyjaciół, kolegów a szkoła staje się miejscem nie tylko nauki, ale również socjalizacji czyli szerokich kontaktów…

„Stawanie się” to najważniejszy cel współczesnej edukacji

Cytując Marca Prensky’ego „szkoły i system edukacji nie może za bardzo skupiać się na uczeniu się / nauczaniu. To nie jest cel sam w sobie, a jedynie środek wiodący do rozwoju indywidualnego potencjału ucznia. System szkolny powinien zmieniać programy nauczania w taki sposób, aby w większym stopniu kształtowały umiejętności: krytycznego myślenia, skutecznego działania, kształtowania dobrych…